سید باقر کاظمی معروف به مهذب‌الدوله، فرزند سید محمود معتصم الدوله در سال ۱۲۷۱ به دنیا آمد. 
تحصیلات
پس از تحصیلات متوسطه از مدرسه علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد و همانجا به تدریس پرداخت. او از ابتدای سال ۱۳۰۶ کادر علمی مدرسه علوم سیاسی افزوده شد و به تدریس درس جغرافیا پرداخت [۱]. 
خدمات اداری
مهذب الدوله پس از اتمام دوره تحصیل وارد وزارت خارجه گردید و پس از اندک زمانی به سمت دبیر اولی و رایزنی سفارت ایران در واشنگتن منصوب گردید.  از این رو، سید هبة‌الدین به یمن رفت و از آنجا به حجاز، سوریه، لبنان، ایران سفر کرد و سپس به نجف بازگشت. [۹] او می‌خواست که در هر سرزمینی، انجمن مذهبی تشکیل و آن را با انجمن مرکزی نجف پیوند دهد تا در مواقع حساس، این نیروها وارد عمل شده و از مرزهای اعتقادی و دین، پاسداری کنند. [۱۰] 
بعد از مراجعت به نجف، مشارکت جدی در مبارزات شیعیان عراق داشت و نقش موثر و سازنده‌ای در پیروزی انقلاب عراق و استقلال آن کشور به عهده گرفت که به این خاطر، مدتی در شهر حله، زندانی بود. وی در مدت اقامت در آمریکا کارشناسی ارشد خود را اخذ نمود. پس از اتمام مأموریت آمریکا، در سال ۱۳۰۶ به سمت کاردار ایران در کابل منصوب گردید. سپس در پایان مأموریت دو ساله خود به تهران برگشت و نخست به معاونت (۱۳۰۸) و سپس به سمت وزارت طرق و شوارع در کابینه رسید و پس از آن در کابینه دوم محمدعلی فروغی به وزارت امور داخله منصوب شد. پس از آن به استانداری آذربایجان رسید که یکی از کارهای مهم او در این دوران اقدام به انجام تعمیرات اساسی در شاه گُلی تبریز بود [۲] [۳] [۴]. 
او در کابینه جم به وزارت امور خارجه منصوب شد. از جمله کارهایی که کاظمی در سمت وزارت خارجه انجام داد مسافرت به کابل و امضای قرارداد راجع به تقسیم آب هلمند بود. سپس در سال ۱۳۱۵ با عنوان سفیر کبیر به ترکیه رفت و بعد سفیر ایران در افغانستان شد. [۵] 
بعد از شهریور ۱۳۲۰ مجدداً در کابینه فروغی به وزارت بهداری و کشور انتصاب شد و با تغییر کابینه درسال ۱۳۲۱ در دولت احمد قوام سمت وزارت کشور معرفی می‌شود و پس از ترمیم کابینه عهده‌دار وزارت دارائی می‌گردد. باقرکاظمی درکابینه ساعد مسوولیت وزارت فرهنگ را بر عهده گرفت. سمت بعدی او پس از سقوط کابینه ساعد، وزیر مختاری ایران در کشورهای اسکاندویناوی بود. همچنین مهذب الدوله عضو هیات نمایندگی ایران در کنفرانس سانفرانسیسکو بود [۶] [۷]. 
فعالیت‌های سیاسی
با آغاز نهضت ملی باقر کاظمی به نهضت ملی پیوست او در کابینه اول دکتر مصدق وزیر امور خارجه و نایب نخست وزیر شد و در کابینه دوم هم تا اوایل مرداد ۱۳۳۲ وزیر دارائی شد و در اجرای برنامه اقتصاد بدون نفت تلاش کرد. بعد از آن به سمت سفر کبیر ایران در پاریس تعیین شد و تا شهریور ۱۳۳۲ درآن سمت ماند و پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲از سفارت استعفا داد. کاظمی پس از یک سال اقامت در اروپا به اتفاق شمس الدین امیر علائی به ایران بازگشت و در نهضت مقاومت ملی به فعالیت پرداخت. او در فروردین ۱۳۳۴ بازداشت و پس از مدتی تبعید شد. 
او جزء هیات موسس جبهه ملی دوم بود و همچنین منتخب نمایندگان کنگره در شورای مرکزی جبهه ملی دوم و ریاست شورای مرکزی را بر عهده داشت. [۸] 
پس از جریان استعفای اعضای شورای مرکزی و اعلام سیاست صبر و انتظار از سوی الله‌یار صالح عملاً فعالیت‌های جبهه ملی دوم پایان یافت. کاظمی از سوی دکتر مصدق مأمور شد تا جبهه ملی سوم را با محور احزاب و بدون حضور منفردین برپا دارد. با تهیه اساسنامه و با حضور احزابی ماند حزب مردم ایران، گروه ملکی، حزب سوسیالیت، نهضت آزادی و حزب ملت ایران، ۳ جلسه برای تشکیل این جبهه برگزار گردید که سرانجام در جلسه سوم و با هجوم ماموران و دستگیری افراد شرکت کننده در جلسه عملاً راه‌اندازی جبهه ملی سوم منتفی شد. 
سید باقر کاظمی مهذب الدوله در اردیبهشت ۱۳۵۵ درگذشت [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲] [۱۳]. 
جستارهای ویژه
